Rehavet içinde geçen yazın ardından Eylül ayı büyük bir yoğunlukla dolu doluydu. Yerel yönetimlerin birbiri ardına yaptıkları “festival” veya “şenlik” ler bu yoğunluğu daha da arttırdı. Bu etkinlikler konusunda eleştirel bir bakış açısına da ihtiyaç var. Ama doğru değerlendirildiğinde toplumsal barışa önemli katkı da sunuyorlar. En önemlisi de günlerin hep rutin geçtiği yöre halkının sanat, kültür faaliyetlerini yakından ve içinde olarak izlemeleri. Böylesi vesilelerle Türkiye’nin farklı yerlerinden gelen insanlarla olan dokunmaların artıları çok fazla.
Diyarbakır’ın Bismil ilçesi de 2. Hasat Şenliği’ni gerçekleştirdi. Bismil, 28 Mart seçimlerinde, Türkiye’nin on sekiz kadın başkanından biri olan Şükran Aydın’ı belediye başkanı olarak seçti. Aynı siyasetten seçilmiş bir belediye başkanından görev devir alana Şükran Aydın, bir kadın farkı yaratmış. Bismil’de ilk kez bir kadın paneli yapılması bu farkın bir göstergesiydi. Siyaset, hukuk ve sağlık konusunun işlendiği panelin izleyenleri ise ağırlıkla genç kadınlardı.
Panelin ardından “Sanat Sokağı’nın açılışı yapıldı. Açılışa Bismil Kaymakamı Kenan Çiftçi” de katıldı. Demokrat duruşu ve yapılan hizmetleri içtenlikle takdir edişi, toplumsal barışa sunulan önemli bir katkıydı. Zira pek çok yerde siyasi görüşünü beğenmediği belediye başkanlarının elini bile sıkmak istemeyen mülkü amirlere çok tanık olduk.
Ardından, AB’nin finanse ettiği, İŞKUR’un yönettiği ve Bismil Belediyesi’nin uyguladığı Hazır Giyim İşgücü Yetiştirme Kursu’nun açılışı yapıldı. İlk etabında elli, diğer etabında elli kişi olmak üzere, yüz genç kadın sekiz ay süreyle eğitim alacak. Daha sonra bir kısmı belediye tarafından istihdam edilecek. Belki bazıları da kendi işlerini kuracaklar. Kursa devam edenlerin ortak dillendirdikleri “bu kurs sayesinde tarladan kurtulduk” du. Yaşamlarına, geleceğe dair bir umut doğmuştu yüreklerinde.
Bismil’in temel zenginliği tarım. Pamuk da yetişiyor. Kadınların ücretle yapabilecekleri hemen hemen tek iş tarlada çalışmak. Sıcağın anlında iki büklüm eğilerek yapılmak zorunda olan böyle zorlu bir işe mahkûm kalmak gerekmiyor. Yerel yönetimlerin kadınlara farklı iş olanakları sağlayabilecek, en azından bu konuda ufkunu ve cesaretini açacak böylesi çabaları çok değerli. Ancak ürettiklerine pazar bulmakta önemli bir sorun. Kadın dayanışmasına işte burada ihtiyaç var. Metropoldeki kadın kurumları ile iletişim kurmak yararlı olur sanırım.
Kürt kadınlarının çabası, gayreti tüm bölgede göze çarpıyor. Ama iş gelip barışa dayanıyor.
Bismil Hasat Şenliği’nden hemen önce sokak ortasında iki kişinin hayatı sona erdirilmişti. Her zamanki gibi basında; “iki terörist çatışma sonucunda ölü ele geçti” şeklinde yer aldı. Oysa orada anlatılanlar farklıydı. Birinin, ekmeğini sürücülükle kazanan bir vatandaş olduğu, çatışma yaşanmadığı, güvenlik güçlerinin yolun ortasında bekleyip ateş açtıkları şeklindeydi.
Toplumun yarısı olan kadınların sorunları çözülmeden, cinsler arası eşitliğe kavuşmadan demokrasiye kavuşmanın mümkün olmadığını biliyoruz. Özgün sorunlarını fark etmek ve bu birikmiş sorunlarını çözüme ulaştırmak için barışa en fazla ihtiyaç duyanlar biz kadınlarız. Silahların konuştuğu, şiddetin kol gezdiği bir ortamda kadınların sorunlarını dile getirmesi bile bir lüks haline dönüşüyor.
Ezilmişliğimizi fark edemezsek, bunu yaratan nedenleri tartışamazsak nasıl çözüm üreteceğiz? Yedi yıl sonra bir kez daha barışın biz kadınlara ne kadar gerekli olduğu çarpıcı bir şekilde önümüzde duruyor. Çabalarımızı bu yönde hızlandırmak tarihi sorumluluğumuz. Yerel yönetimler ve halkımızın göreve getirdiği kadın başkanlara, meclis üyelerine de önemli görevler düşüyor. Bismil Belediye Başkanı Şükran Aydın ve emeği geçen herkesin eline sağlık.