Veda yazısı yazmak da kolay değilmiş. Bu kadar yıl içinde pek çok şey yaşandı, neresinden başlayıp, bitireyim bilemedim valla. En iyisi kısaca yazmak okurları da yazık. Duygusala bağlamayı dergi ekibi olarak hiç düşünmedik doğrusu. Vedalaşmak herkes için zordur, hüzünlüdür. Amargi uzun süredir yaşamımda güzel bir yere kurulmuştu. Ama ne yapalım her güzel şeyin bir sonu var.
Pınarın bir gün her zamanki o enerjik ve coşkulu haliyle telefon etmesiyle katıldım dergiye. “Fatma, bir dergi çıkaracağız, adı aynı ama kooperatiften bağımsız olacak, yayın kurulunda senin de olmanı istiyoruz.” demişti. Katıldığım ilk toplantı İstanbul’da Ülkünün o güzel evinde olmuştu. Toplantı sonrası çatıda şarap içmeyi de ihmal etmemiştik. Pınarın heyecanlı ve coşkulu yanını, enerjisini çok sevmişimdir. Üstelik bu enerjiyi yanındakilere de ustaca bulaştırır. Zalim devlet yıllardır görüşmemize engel oldu. Özledik onu da iyice.
Türkiye’de karma örgütlerde, kadın örgütlerinde benzer sorunlar yaşanır. Sıklıkla yaşadığımız sorunların başında, hiyerarşi ve iktidara karşı olalım derken adil bir görev paylaşımı yapmamak ya da yapılan görev paylaşımına uymamak gelir. Ortada kalan işi alıp toparlayan ve de ezilen arkadaşlarımıza da sonra “sen iktidar oldun” deriz. Ve çok fena kızarız. Bu tutum yüzünden bazı arkadaşlarımız fazlaca yıpranır.
Bir de işin ekonomik yanı var ki vallahi insanı kalp hastası yapar. Herkes mışıl mışıl uyurken bir kaç arkadaşın uykuları matbaa parası, kargo ödemesi gibi konulardan kaçıverir. Sonuçta gönüllüyüz hepimiz, fazla para gerekmiyor dergi çıkarmak için ama yeterince abone ve satış lazım. Eee aboneleri kim yapacak. Biten aboneleri kim takip edecek. Hayatınızın dergi dışında pek çok işe bölündüğünü de düşünürseniz işin keyifli yanının biraz eziyete döndüğünü fark etmemek mümkün değil.
Maalesef bizde bazı arkadaşlarımızı çok yorduk. Kuruluşunda ve sürdürülmesinde oldukça büyük emek verdiğim Özgür Parti ve KIRKÖRÜK ’ün kısa süren ömürleri ve kapanmaları benim için ciddi travmalar yaratmıştı. Amargi derginin sona ermesine karar verdiğimizde yaşadığım şey travma değil de “keşke daha fazla emek verebilseydim” oldu.
En büyük tesellimiz ise Amargi Dergiyi çok iyi bir noktada bitiriyoruz. Kadınların yazılı tarihleri hep zayıf olmuştur. Türkiye de feminist politika yürüten süreli yayın o kadar az ki. Amargi bu anlamda önemli bir boşluğu dolduruyordu. Kadın konusuyla ilgilen gençler için her sayısı dolu doluydu. Yayın politikası, politik çizgisi hiç yalpalamadı. Ve geriye yazılı bir birikim bıraktı. Ne mutlu bize ki hiç kaybolmayacak.
Amargi Dergi olarak oldukça dar bir topluluktuk. Her örgütte yaşanan bazı sorunlar bizde de yaşandı tabii ki. Kırgınlıklarımız da oldu. Ama toplantılarımız her zaman çok keyifli oldu. İlişkilerimizdeki seviye hiç düşmedi. Ya ben toplantılarımızı çok özleyeceğim. Ama sanal alemde devam edeceğiz ya… Arada da toplanırız ama di mi kızlar?
Amargi Feminist Dergi Amargi dergi için çok şey söylemek mümkün. Politika yapmanın, sözü dolaşıma sokmanın, örgütlenmenin, beslenmenin aracıydı. Sadece araç olmakla kalmayıp ‘nasıl bir politika’ meselesinin ete kemiğe bürünmüş haliydi. Ufuk açıcı analizlere, birbiriyle konuşan tartışmalara, deneyimlerimizi anlamlandır
Son iki yıldır Ankara da aramıza katılan ve dergiye büyük güç veren genç kadın arkadaşlarımıza çok güveniyorum. Onlarda bu yetenek, bu enerji var oldukça daha pek çok güzel iş çıkar ortaya. Kadın alanındaki mücadeleyi sürdüreceklerine olan inancım çok yüksek dostlar.
Haaa bu arada ben bu derginin sahibiydim. Hayatım boyunca hiç taşınmaz mal sahibi olmadım. Tek sahipliğimdi Amargi dergi. Şaka, şaka bu tamamen teknik nedenlerle ortak düşünüp karar verdiğimiz daha doğrusu mecbur kaldığımız bir durumdu. Kendi aramızda bana “sahip” diye takılıyorlardı arkadaşlar, gerçekten gururla taşıdığım bir unvan oldu benim için. Veda ederken menopoz sayısı ve yemek tarifi köşesi yapamadığımız için üzgünüm ama neyse ki Nilgün’le beraber dirayetimiz sayesinde yazarlar arasına erkekleri sokmadık. Sızmalara da göz yummuş olabiliriz sevgili editörlerimize duyurulur.
Amargi dergiye pek çok kadının emeği geçti. Emeği geçen tüm kadınlara okurumuz olan tüm kadın ve erkeklere kucak dolusu sevgiler.
Amargi Dergi – Sayı:37 syf:3